Umowa SAFE i convertible note w PSA – jak inwestor wchodzi do spółki bez wyceny?

Startup potrzebuje 300 tys. zł na rozwój produktu, ale jest jeszcze za wcześnie, aby rozsądnie ustalić, czy cała spółka jest warta 2, 5 czy 10 mln zł. Inwestor jest gotowy przekazać pieniądze, founderzy nie chcą jednak prowadzić pełnej rundy i oddawać akcji według przypadkowej wyceny. Właśnie w takich sytuacjach pojawiają się SAFE oraz convertible note, czyli instrumenty pozwalające przesunąć właściwe wejście inwestora do spółki na później.

W przypadku prostej spółki akcyjnej takie finansowanie jest szczególnie interesujące. PSA została zaprojektowana jako elastyczna spółka dla przedsięwzięć innowacyjnych i pozwala m.in. na warunkową emisję akcji dla osób, które uzyskały prawo do ich objęcia na podstawie umowy zawartej ze spółką.

SAFE i convertible note prowadzą jednak do podobnego celu różnymi drogami. SAFE nie jest klasyczną pożyczką – inwestor przekazuje środki w zamian za prawo do objęcia akcji w przyszłości. Convertible note, w polskiej praktyce często konstruowany jako pożyczka konwertowalna, zaczyna natomiast jako finansowanie dłużne i dopiero później może zostać zamieniony na akcje.

Co to jest umowa SAFE?

SAFE to skrót od Simple Agreement for Future Equity. Konstrukcję opracował Y Combinator jako prostszą alternatywę dla convertible notes wykorzystywanych przy finansowaniu startupów. Jej podstawowa idea jest prosta: inwestor przekazuje spółce pieniądze dzisiaj, ale nie obejmuje od razu określonej liczby akcji. Otrzymuje zamiast tego prawo do uzyskania akcji w przyszłości, zazwyczaj wtedy, gdy startup przeprowadzi kolejną rundę finansowania.

Dzięki temu strony nie muszą ustalać pełnej wyceny spółki na bardzo wczesnym etapie rozwoju. Jest to szczególnie użyteczne przy rundach pre-seed i seed, gdy startup ma już produkt lub MVP, potrzebuje kapitału na dalszy rozwój, ale jego wycena nadal byłaby w dużej mierze wynikiem negocjacji i oczekiwań dotyczących przyszłości.

Inwestor SAFE nie staje się więc akcjonariuszem w momencie przelewu pieniędzy. Nie otrzymuje automatycznie prawa głosu ani określonego procentu akcji. Jego prawo zostaje zrealizowane dopiero na zasadach ustalonych w umowie.

Tak rozumiany SAFE funkcjonuje również w polskiej praktyce. W interpretacji KIS dotyczącej PSA opisano umowę, w której inwestor przekazuje spółce środki w zamian za prawo do objęcia jej akcji w przyszłości, bez typowego dla pożyczki prawa do odsetek i zwrotu kapitału.

SAFE w Polsce – dlaczego nie można po prostu skopiować amerykańskiego wzoru?

SAFE powstał w amerykańskim systemie prawnym i standardowy dokument Y Combinator został przygotowany dla spółek funkcjonujących w określonym otoczeniu korporacyjnym. Sam Y Combinator udostępnia odrębne dokumenty dla wybranych jurysdykcji spoza USA i zaleca konsultację z prawnikiem działającym w kraju, w którym została utworzona spółka.

W Polsce SAFE nie jest odrębnym typem umowy nazwanej szczegółowo uregulowanym w Kodeksie spółek handlowych. Konstrukcję trzeba więc dopasować do polskich zasad dotyczących spółki, emisji akcji i praw inwestora. W praktyce można ją ułożyć jako umowę dającą inwestorowi prawo do objęcia akcji w przyszłości, a następnie powiązać z mechanizmami korporacyjnymi PSA.

To właśnie w prostej spółce akcyjnej polskie przepisy dają w tym zakresie stosunkowo dużą elastyczność.

Dlaczego PSA dobrze pasuje do umowy SAFE?

Jedną z najciekawszych możliwości przewidzianych dla PSA jest warunkowa emisja akcji. Zgodnie z art. 300¹¹⁴ Kodeksu spółek handlowych akcje mogą zostać warunkowo wyemitowane m.in. dla osób, które uzyskały prawo do ich objęcia na podstawie umowy zawartej ze spółką.

To rozwiązanie dobrze odpowiada ekonomicznej konstrukcji SAFE. Inwestor przekazuje środki, ale nie musi od razu obejmować akcji po ustalonej dzisiaj wycenie. Strony określają zasady przyszłego wejścia do akcjonariatu, a właściwa liczba akcji może zostać ustalona dopiero po wystąpieniu określonego w dokumentacji zdarzenia.

Nie oznacza to jednak, że samo podpisanie dokumentu zatytułowanego „SAFE” wystarczy. Jeżeli strony chcą wykorzystać przewidzianą w KSH warunkową emisję akcji i przyznać inwestorowi umowne prawo ich objęcia, trzeba prawidłowo przeprowadzić także część korporacyjną. Zawarcie takiej umowy wymaga zgody walnego zgromadzenia wyrażonej większością trzech czwartych głosów, a uchwała o warunkowej emisji powinna określać m.in. maksymalną liczbę emitowanych akcji, cenę emisyjną lub odpowiedni sposób jej ustalenia, cel emisji, termin wykonania prawa oraz osoby uprawnione.

Dlatego SAFE w PSA należy traktować jako połączenie umowy inwestycyjnej i prawidłowo zaplanowanej ścieżki korporacyjnej, a nie jako gotowy dokument, który można podpisać bez sprawdzenia umowy spółki, istniejącego cap table i zasad przyszłej emisji.

Jak inwestor może wejść do PSA bez ustalania wyceny dzisiaj?

Najważniejszą zaletą SAFE jest przesunięcie rozmowy o właściwej wycenie spółki na później. Startup otrzymuje pieniądze teraz, natomiast cena, po której inwestor uzyska akcje, jest ustalana według mechanizmu opisanego w umowie.

Najczęściej punktem odniesienia jest kolejna profesjonalna runda finansowania. Jeśli za kilka lub kilkanaście miesięcy fundusz inwestycyjny zgodzi się zainwestować np. 3 mln zł przy określonej wycenie spółki, pojawia się rynkowa cena akcji. SAFE może wtedy przewidywać, że wcześniejszy inwestor obejmie akcje według tej ceny, ale z przysługującym mu wcześniej uzgodnionym uprzywilejowaniem.

Takim uprzywilejowaniem może być przede wszystkim discount, czyli rabat od ceny ustalonej dla nowych inwestorów, albo valuation cap, czyli maksymalna wycena przyjmowana na potrzeby obliczenia warunków konwersji. Standardowe konstrukcje SAFE mogą wykorzystywać jeden z tych mechanizmów lub ich odpowiednią kombinację.

Valuation cap nie oznacza, że startup został już wyceniony

To ważne rozróżnienie. Jeżeli SAFE przewiduje valuation cap na poziomie 6 mln zł, nie musi to oznaczać, że strony twierdzą, iż spółka jest dzisiaj warta dokładnie 6 mln zł.

Cap wyznacza przede wszystkim maksymalny poziom wyceny stosowany do obliczenia ceny, po której inwestor SAFE będzie obejmował akcje. Chroni go więc przed sytuacją, w której zainwestował bardzo wcześnie i podjął wysokie ryzyko, a następnie startup przeprowadził rundę przy wielokrotnie wyższej wycenie.

Załóżmy, że inwestor przekazuje 300 tys. zł przy valuation cap wynoszącym 6 mln zł. Rok później profesjonalna runda odbywa się przy wycenie 12 mln zł. Mechanizm SAFE może spowodować, że wcześniejszy inwestor nie obejmie akcji według ceny odpowiadającej wycenie 12 mln zł, lecz według korzystniejszego dla niego mechanizmu opartego na capie.

Dokładna liczba akcji zależy jednak od definicji zawartych w konkretnej umowie, sposobu liczenia capitalization oraz tego, czy strony wykorzystują model pre-money czy post-money. Dlatego samo wpisanie w term sheet „cap 6 mln” nie wystarcza do przewidzenia przyszłego rozwodnienia founderów.

Jak działa discount w SAFE?

Drugim typowym rozwiązaniem jest discount. Załóżmy, że inwestor SAFE otrzymuje 20% rabatu, a podczas kolejnej rundy nowi inwestorzy obejmują akcje po 10 zł za sztukę. Mechanizm może przewidywać, że wcześniejszy inwestor obejmie odpowiadające mu akcje według ceny 8 zł.

Ekonomiczne uzasadnienie jest podobne jak przy valuation cap. Inwestor SAFE wszedł do projektu wcześniej, kiedy ryzyko było większe, dlatego przy późniejszej konwersji powinien otrzymać korzystniejsze warunki niż podmiot inwestujący dopiero po osiągnięciu przez startup kolejnych kamieni milowych.

Jeżeli umowa zawiera zarówno cap, jak i discount, dokumentacja powinna jednoznacznie określić sposób ustalania ceny konwersji. W praktyce konstrukcje SAFE często prowadzą do zastosowania wariantu korzystniejszego dla wcześniejszego inwestora.

Czym SAFE różni się od convertible note?

SAFE i convertible note rozwiązują podobny problem: umożliwiają pozyskanie kapitału przed pełną rundą inwestycyjną. Najważniejsza różnica dotyczy jednak charakteru pieniędzy przekazywanych spółce.

SAFE co do zasady nie jest pożyczką. W klasycznym modelu nie występują odsetki ani typowa data wymagalności, w której startup musi oddać inwestorowi kapitał. Celem jest przyszłe objęcie akcji, a nie zwrot pieniędzy wraz z wynagrodzeniem za finansowanie.

Convertible note lub convertible loan zaczyna natomiast jako dług. W polskiej praktyce startupowej częściej spotkamy umowę pożyczki konwertowalnej – Convertible Loan Agreement, czyli CLA. Inwestor udostępnia spółce kapitał, od którego mogą być naliczane odsetki, a dokument określa termin spłaty i zdarzenia umożliwiające albo powodujące konwersję wierzytelności na akcje.

W interpretacjach podatkowych z 2026 r. dotyczących polskiej PSA opisano równoległe stosowanie kilkunastu umów CLA i umowy SAFE. CLA obejmowały pożyczki podlegające co do zasady konwersji na akcje, przy czym w razie niedojścia konwersji do skutku przewidziano możliwość zwrotu gotówkowego. SAFE został natomiast opisany jako odrębny instrument dający inwestorowi prawo do przyszłych akcji, bez typowych dla pożyczki odsetek.

SAFE czy convertible note – co zmienia się dla foundera?

Dla foundera SAFE jest zazwyczaj prostszy ekonomicznie, ponieważ nad spółką nie ciąży klasyczne zobowiązanie do zwrotu pożyczki w określonym terminie. Nie narastają też odsetki zwiększające wartość kwoty, która później może zostać skonwertowana na akcje.

Convertible note daje inwestorowi większą ochronę charakterystyczną dla finansowania dłużnego. Umowa może przewidywać termin zapadalności, odsetki oraz zasady postępowania, jeśli do kolejnej rundy finansowania w ogóle nie dojdzie. Dla startupu oznacza to z kolei konieczność pilnowania, co wydarzy się na maturity date i czy spółka będzie w stanie zwrócić środki, jeśli konwersja nie nastąpi.

Nie oznacza to, że SAFE zawsze jest lepszy dla foundera, a convertible note dla inwestora. O rzeczywistych konsekwencjach decydują szczegóły dokumentu – przede wszystkim cap, discount, definicja rundy kwalifikowanej, zasady konwersji przy sprzedaży spółki, sposób traktowania kolejnych SAFE oraz uprawnienia dodatkowe inwestora.

Kiedy SAFE zamienia się na akcje?

Najczęstszym zdarzeniem uruchamiającym konwersję jest kolejna runda finansowania, podczas której spółka emituje akcje nowym inwestorom po ustalonej cenie. Umowa określa wtedy sposób obliczenia ceny dla inwestora SAFE i liczbę przysługujących mu akcji.

Dokument powinien jednak przewidywać również sytuacje, w których typowa runda nigdy się nie odbędzie. Startup może zostać sprzedany, połączyć się z inną spółką, wejść w likwidację albo przez kilka lat nie pozyskać kolejnego inwestora. Dobrze przygotowana umowa odpowiada więc nie tylko na pytanie „co stanie się przy Series A?”, ale także „co stanie się, jeśli Series A nigdy nie będzie”.

W PSA trzeba następnie wykonać także czynności korporacyjne prowadzące do skutecznego objęcia akcji i ich wpisu do rejestru akcjonariuszy. Sam ekonomiczny mechanizm zapisany w SAFE nie zastępuje formalności wymaganych przez Kodeks spółek handlowych. KSH przewiduje dla warunkowej emisji m.in. oświadczenie uprawnionego o objęciu akcji oraz wpis akcji do rejestru akcjonariuszy.

Czy inwestor SAFE jest od razu akcjonariuszem PSA?

Nie. To jedna z podstawowych różnic między SAFE a klasyczną rundą equity.

Przy zwykłej emisji inwestor obejmuje akcje i po przeprowadzeniu wymaganych czynności staje się akcjonariuszem. Przy SAFE przekazuje środki wcześniej, natomiast akcje otrzymuje dopiero po uruchomieniu i wykonaniu mechanizmu przewidzianego w umowie.

Do tego czasu nie powinno się automatycznie traktować go jak akcjonariusza tylko dlatego, że sfinansował spółkę. Ewentualne prawa informacyjne, kontrolne, zgody inwestorskie czy prawo uczestniczenia w kolejnej rundzie trzeba odpowiednio uregulować w dokumentacji.

To także jeden z powodów, dla których SAFE jest przydatny na bardzo wczesnym etapie. Founderzy otrzymują kapitał, ale struktura akcjonariatu nie musi zmieniać się natychmiast po każdym niewielkim finansowaniu.

Jak kilka umów SAFE wpływa na cap table?

Jedną z największych pułapek SAFE jest pozorna prostota. Podpisanie pojedynczego dokumentu może być łatwe, ale kilka SAFE zawartych przy różnych capach i na różnych warunkach może doprowadzić do znaczącego rozwodnienia founderów przy kolejnej rundzie.

Przykładowo startup może zebrać najpierw 200 tys. zł przy capie 4 mln zł, później 400 tys. zł przy capie 6 mln zł, a następnie kolejne 600 tys. zł na innych warunkach. Przed właściwą rundą wszystkie te instrumenty trzeba uwzględnić przy obliczaniu przyszłej struktury właścicielskiej.

Szczególnie istotne jest rozróżnienie SAFE pre-money i post-money. Y Combinator od 2018 r. wykorzystuje przede wszystkim konstrukcję post-money, ponieważ pozwala łatwiej oszacować, jaki udział w spółce ekonomicznie przypada inwestorom SAFE przed kolejną rundą.

Dlatego founder przed podpisaniem kolejnego SAFE powinien aktualizować fully diluted cap table, a nie patrzeć wyłącznie na kwotę pieniędzy wpływającą na rachunek spółki.

Co powinno znaleźć się w umowie SAFE dla PSA?

Komentarz eksperta – Bartosz Pasternak,

Przy konstruowaniu umów SAFE dla prostej spółki akcyjnej szczególną uwagę należy zwrócić na dwa zagadnienia: przyszłe rozwodnienie akcjonariatu oraz możliwość prawidłowego przeprowadzenia konwersji na akcje. Samo uzgodnienie valuation cap i discount nie wystarczy. Founderzy powinni wiedzieć już na etapie podpisywania umowy, jaki udział w spółce mogą utracić przy kolejnej rundzie finansowania. Równie istotne jest odpowiednie przygotowanie mechanizmu emisji akcji zgodnie z Kodeksem spółek handlowych. W przeciwnym razie pozornie prosta umowa inwestycyjna może stać się źródłem poważnych komplikacji przy pozyskiwaniu kolejnego inwestora.

Dokument powinien przede wszystkim jednoznacznie określać kwotę inwestycji, mechanizm przyszłego objęcia akcji oraz zdarzenia, które uruchamiają lub kończą inwestycję. Jeżeli strony stosują valuation cap albo discount, sposób ich obliczania powinien być na tyle precyzyjny, aby podczas kolejnej rundy nie trzeba było ponownie negocjować podstawowych zasad.

Trzeba też ustalić, co wydarzy się przy sprzedaży spółki przed konwersją, likwidacji, kolejnej emisji akcji czy braku następnej rundy. Istotne mogą być również prawa informacyjne, prawo udziału w kolejnych rundach, klauzula MFN pozwalająca wcześniejszemu inwestorowi skorzystać z korzystniejszych warunków zaoferowanych później innym inwestorom oraz zasady przenoszenia praw z SAFE.

W przypadku PSA dokumentację należy od razu projektować razem z przyszłą emisją akcji. Jeżeli przyjęty model wymaga warunkowej emisji, trzeba uwzględnić wymogi KSH dotyczące uchwał, zgody na zawarcie odpowiedniej umowy oraz limitów takiej emisji. Przepisy przewidują m.in., że liczba warunkowo emitowanych akcji nie może przekroczyć dwukrotności liczby akcji wyemitowanych w chwili podejmowania uchwały.

SAFE a zwykła emisja akcji – kiedy nie warto odkładać wyceny?

SAFE nie musi być najlepszym rozwiązaniem w każdej rundzie. Jeżeli startup ma już przychody, historię finansową, uporządkowany cap table i kilku inwestorów zainteresowanych większą rundą, przeprowadzenie od razu klasycznej emisji może być czytelniejsze.

SAFE jest szczególnie użyteczny wtedy, gdy spółka potrzebuje kapitału szybko, kwota rundy jest stosunkowo niewielka, a negocjowanie pełnej wyceny byłoby dziś sztuczne lub mogłoby niepotrzebnie blokować transakcję. Właśnie dlatego instrumenty tego typu kojarzone są przede wszystkim z etapami pre-seed i seed. Sam YC opisuje SAFE jako standardowy instrument wczesnego finansowania umożliwiający przekazanie środków teraz w zamian za akcje w przyszłości.

Gdy jednak strony są już gotowe uzgodnić wycenę, procent inwestora, prawa korporacyjne i pełną dokumentację rundy, odkładanie wejścia kapitałowego może jedynie niepotrzebnie skomplikować przyszły cap table.

SAFE i convertible note a podatki

Sposób opodatkowania zależy od dokładnej konstrukcji dokumentu i sytuacji stron, dlatego skutków podatkowych nie należy ustalać wyłącznie na podstawie nazwy „SAFE” albo „convertible note”.

Warto jednak odnotować aktualną interpretację indywidualną Dyrektora KIS z maja 2026 r., dotyczącą PSA korzystającej zarówno z CLA, jak i SAFE. Organ zaakceptował stanowisko, zgodnie z którym samo zawarcie opisanej umowy SAFE nie podlega PCC, ponieważ nie stanowiło czynności należącej do zamkniętego katalogu objętego tym podatkiem. W tej samej sprawie uznano również, że opisane podwyższenie kapitału akcyjnego PSA w wyniku konwersji nie podlega PCC. Interpretacja indywidualna dotyczy jednak konkretnego stanu faktycznego i nie zastępuje analizy własnej dokumentacji inwestycyjnej.

Podatkowo istotne mogą być również różnice pomiędzy SAFE a pożyczką konwertowalną, szczególnie w zakresie odsetek, przychodów i sposobu rozliczenia wierzytelności przy konwersji.

SAFE czy convertible note w prostej spółce akcyjnej?

Jeżeli głównym celem jest szybkie pozyskanie kapitału bez ustalania dzisiejszej wyceny spółki, SAFE może być prostszą konstrukcją. Inwestor finansuje startup teraz, a akcje obejmuje później według wcześniej uzgodnionego mechanizmu. Nie trzeba przy tym tworzyć klasycznego długu z odsetkami i terminem zapadalności.

Convertible note lub pożyczka konwertowalna daje podobną możliwość odłożenia właściwej wyceny, ale środki początkowo mają charakter finansowania dłużnego. Trzeba więc dodatkowo ustalić odsetki, termin zapadalności, ewentualny obowiązek spłaty oraz zasady konwersji wierzytelności.

W PSA oba modele można wykorzystać do przygotowania inwestora do przyszłego objęcia akcji. Najważniejsze jest jednak to, aby mechanizm finansowy był od początku zgodny z umową spółki, uchwałami akcjonariuszy, planowaną emisją i rejestrem akcjonariuszy. Prosta umowa podpisana na etapie pre-seed może bowiem ujawnić swoje rzeczywiste skutki dopiero kilkanaście miesięcy później, przy kolejnej rundzie.

Jak przygotować PSA na inwestora?

SAFE nie powinien być analizowany w oderwaniu od całej struktury spółki. Przed jego podpisaniem warto sprawdzić aktualny cap table, prawa istniejących akcji, zasady podejmowania uchwał, prawo poboru, vesting founderów, ESOP oraz ograniczenia wynikające z umowy spółki.

Istotne jest również policzenie przyszłego rozwodnienia przy kilku scenariuszach wyceny kolejnej rundy. Founder powinien wiedzieć nie tylko, ile pieniędzy dostaje dzisiaj, ale również jaki procent spółki może ekonomicznie oddać po skonwertowaniu wszystkich SAFE, pożyczek konwertowalnych i programów motywacyjnych.

W ramach doradztwa dla startupów i founderów PSA pomagamy układać relacje pomiędzy founderami i inwestorem, dokumentację inwestycyjną, emisje akcji oraz zasady przyszłego wejścia kapitałowego. Przy SAFE lub convertible note szczególnie ważne jest połączenie warunków biznesowych z mechanizmem, który rzeczywiście da się później wykonać w prostej spółce akcyjnej.

Najczęstsze pytania o SAFE i convertible note w PSA

Czy SAFE jest pożyczką?

Nie w klasycznym modelu. SAFE daje inwestorowi prawo do przyszłych akcji i standardowo nie przewiduje odsetek ani terminu zapadalności właściwego dla długu. Convertible note lub pożyczka konwertowalna jest natomiast instrumentem dłużnym.

Czy przy SAFE trzeba wycenić spółkę?

Nie trzeba ustalać klasycznej wyceny, według której inwestor już dzisiaj obejmuje akcje. Umowa może jednak zawierać valuation cap wykorzystywany do obliczenia ceny przyszłej konwersji. Cap nie jest tym samym co przeprowadzenie pełnej rundy przy określonej wycenie.

Czy SAFE może mieć discount i valuation cap?

Tak. Są to typowe mechanizmy wykorzystywane do wynagrodzenia inwestora za wcześniejsze podjęcie ryzyka. Sposób ich wzajemnego stosowania powinien wynikać jednoznacznie z umowy.

Czy SAFE ma termin spłaty?

Klasyczny SAFE nie działa jak pożyczka i zasadniczo nie ma typowej maturity date oraz obowiązku zwrotu kapitału charakterystycznego dla convertible note. Dokument powinien jednak regulować scenariusze takie jak sprzedaż spółki, likwidacja czy brak kolejnej rundy.

Czy SAFE można zastosować w prostej spółce akcyjnej?

Tak, ale dokument musi zostać dostosowany do polskiego prawa i sposobu emisji akcji w PSA. KSH wprost pozwala na warunkową emisję akcji na rzecz osób, które uzyskały prawo do ich objęcia na podstawie umowy ze spółką.

SAFE w PSA – inwestycja dzisiaj, akcje później

Najważniejszą zaletą SAFE nie jest brak wyceny jako takiej, lecz możliwość przesunięcia pełnej negocjacji ceny spółki do momentu, gdy istnieje więcej danych pozwalających ją rozsądnie ustalić. Startup otrzymuje kapitał potrzebny do zbudowania produktu, zdobycia klientów czy osiągnięcia kolejnego kamienia milowego, a inwestor zabezpiecza warunki swojego przyszłego wejścia do akcjonariatu.

Prosta spółka akcyjna dobrze pasuje do takiego modelu dzięki elastycznym zasadom emisji i możliwości przyznawania na podstawie umowy praw do przyszłego objęcia akcji. Nie zwalnia to jednak founderów z zaplanowania konwersji, uchwał, cap table i rozwodnienia.

Dobrze skonstruowany SAFE powinien być prosty przy podpisaniu, ale przede wszystkim przewidywalny w momencie konwersji. To wtedy okazuje się, ile akcji rzeczywiście otrzymuje inwestor i jaki udział w spółce pozostaje founderom.

Materiały źródłowe

Kodeks spółek handlowych – przepisy dotyczące warunkowej emisji akcji w prostej spółce akcyjnej, w szczególności art. 300¹¹⁴-300¹¹⁹; Ministerstwo Rozwoju i Technologii – Przewodnik po Prostej Spółce Akcyjnej; Y Combinator – dokumentacja SAFE i Post-Money SAFE User Guide; interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z maja 2026 r. dotycząca umów SAFE i CLA w prostej spółce akcyjnej.